SKANSEN OSADNICTWA NADWIŚLAŃSKIEGO

Muzeum Mazowieckie w Płocku informuje, że możliwe jest już zwiedzanie kościoła w Wiączeminie Polskim odrestaurowanego w ramach projektu stworzenia Skansenu Osadnictwa Nadwiślańskiego, codziennie, przez cały rok w godzinach 9.00 - 19.00. Do terenu skansenu jest już możliwy dojazd drogą asfaltową.

W przypadku zwiedzania po zmroku prosimy o wcześniejszy telefon pod numer: 734 461 866

Zwiedzanie z przewodnikiem jest możliwe po uprzednim ustaleniu terminu z Działem Etnografii. Kontakt w sprawie zwiedzania kościoła w Wiączeminie Polskim:

Dział Etnografii Muzeum Mazowieckiego w Płocku
Spichlerz, ul. Kazimierza Wielkiego 11b,
09-400 Płock

e-mail: etnografia@muzeumplock.art.pl
tel. centrala (24) 262 25 95 ; (24) 262 48 69

Kościół ewangelicko-augsburski, wokół którego powstaje Skansen Osadnictwa Olenderskiego, zbudowany został w 1935 roku na 3,5 metrowym, sztucznie usypanym wzniesieniu. Zaprojektował go członek rodziny Rinasów. Obok kościoła znajduje się dawna szkoła i mieszkanie nauczyciela. Wysoka terpa, na której znajduje się kościół stanowi doskonałe zabezpieczenie przed powodzią. Widoczny z daleka budynek z czerwonej cegły to miejsce o wspaniałych walorach krajobrazowych ale przede wszystkim centrum mazowieckiej kultury olenderskiej. Odbywają się w nim plenery, wystawy, wykłady, koncerty i spektakle, a także nabożeństwa ekumeniczne. Od 2013 roku właścicielem kościoła, budynku dawnej szkoły i przylegającej działki jest Muzeum Mazowieckie w Płocku.

Głównym celem działań Muzeum Mazowieckiego w Płocku jest zagospodarowanie dziedzictwa kultury olenderskiej na potrzeby turystyki oraz zachowanie dziedzictwa kulturowego na miejscu. Przeznaczenie kościoła ewangelicko-augsburskiego na cele muzealne i udostępnienie go zwiedzającym przyciągnie potomków osadników olenderskich, ale i turystów zainteresowanych kulturą olenderską i pięknym nadwiślańskim krajobrazem. Służyć ma organizacji plenerowych imprez poświęconych kulturze olenderskiej. 

Kolejny etap rozwoju to przeniesienie oryginalnych, olenderskich budynków, ich wyposażenia i przystosowanie do zwiedzania. Włączenie tego co oferuje okolica w program edukacyjny, rekreacyjny i krajoznawczy. Turyści będą mogli zwiedzać inne stare kościoły ewangelickie i mennonickie, cmentarze, terpy, nasadzenia wierzb, dawne budynki i gospodarstwa. Walory kulturowe i krajobrazowe staną się wartością, którą należy chronić i która stanie się wizytówką małej ojczyzny oraz szansą na promocję regionu i jego rozwój.